Don Juan Manuel
kastilia politikisto kaj verkisto / From Wikipedia, the free encyclopedia
Don Juan Manuel (Escalona, 5-a de majo de 1282 – Kordovo,[1] 13-a de junio de 1348) estis, nobelo, politikisto kaj verkisto en hispana lingvo. Li estis unu el la ĉefaj reprezentantoj de la prozo mezepoka de fikcio, ĉefe pro sia plej fama verko nome El conde Lucanor (La grafo Lukanoro), aro de rakontoj moraligaj (ekzemploj) kiuj interplektiĝas kun diversaj manieroj de mezepoka klera literaturo en Hispanio.
Don Juan Manuel | |
---|---|
![]() | |
Persona informo | |
Naskonomo | Juan Manuel |
Naskiĝo | 5-an de majo 1282 (1282-05-05) en castillo-palacio de Escalona |
Morto | 30-an de novembro 1399 (1399-11-30) (117-jaraĝa) en Kordovo |
Tombo | Church and Convent of San Pablo, Peñafiel |
Lingvoj | hispana |
Ŝtataneco | Reĝlando de Kastilio |
Familio | |
Patro | Manuel, Senhor de Villena |
Patrino | Beatrice of Savoy, Lady of Villena |
Frat(in)o | Alfonso Manuel |
Edz(in)o | Isabella of Majorca • Konstanciino de Aragono • Blanca de La Cerda y Lara |
Infanoj | Constanza Manuel • Johanino Manuelo • Fernando Manuel de Villena • Sancho Manuel de Villena • Enrique Manuel de Villena |
Okupo | |
Okupo | verkisto • politikisto |
Li estis samtempe senjoro de la duklando kaj princlando de Villena, de Escalona, Peñafiel, Cuéllar, Elche, Cartagena, Lorca, Castillo de Garcimuñoz, Alcocer, Salmerón, Valdeolivas kaj Almenara. Li estis nepo de la reĝo Ferdinando la 3-a.
Li estis krome Mayordomo (ĉefa servisto) de la reĝoj Fernando la 4-a kaj Alfonso la 11-a, kaj Adelantado de la landlimo kun Al Andalus kaj de la Regno de Murcio.
Dum la lasta epoko de la infanaĝo de sia nevo, Alfonso la 11-a, li estis tutoro de la estonta reĝo kun la infantoj Felipe kaj Juan. Li estas entombigita en la Monaĥejo de Sankta Paŭlo de Peñafiel.